Prowansja w miejskim bloku - jak urządzić wnętrze z duszą południa Francji

Kuchnia w prowansalskim stylu to wyzwanie, zwłaszcza gdy ma się tylko cztery metry kwadratowe. Zrezygnowałam z górnych szafek na rzecz otwartych półek z sosnowego drewna. Ustawiłam na nich ceramiczne misy w kolorze lawendy i cytryny oraz szklane słoiki z kaszą i makaronem. Blat zrobiłam z betonu barwionego w masie na kolor terakoty - jest odporny na plamy i wygląda jak z wiejskiego domu. Największy problem to brak miejsca na przechowywanie garnków. Rozwiązałam go, wieszając na ścianie żeliwny stojak z haczykami, na którym wiszą patelnie i chochle. To dodaje kuchni autentycznego, użytkowego uroku. Podłogę wyłożyłam płytkami heksagonalnymi w odcieniach brązu i écru, które układają się we wzór przypominający kamienne posadzki z Prowansji.

Nie każdy ma budżet na zabudowę na wymiar, ale można to obejść. Kupiłam gotowy stelaż listwowy z regulowanymi nogami i materac piankowy o grubości szesnastu centymetrów. Na to położyłam tapicerowany zagłówek z półką na książki i lampkę. Pod łóżkiem zmieściły się dwa płaskie pojemniki na kołdry i poduszki. To rozwiązanie uratowało mnie, gdy przyjeżdżają goście na noc. Zamiast trzymać zapasową pościel w walizce pod biurkiem, mam ją pod ręką. A gdy ktoś zostaje na dłużej, wystarczy wyjąć materac turystyczny z tej samej skrytki. Każdy problem z miejscem da się obejść, jeśli pomyśli się o pionie i poziomie.

Nie zapominajmy o nogach krzeseł. Często są one pomijane, a to one decydują o stabilności. W tanich modelach nogi są cienkie i chwieją się po kilku miesiącach. Szukajcie tych z metalowym wzmocnieniem lub litego drewna. W jednym z mieszkań, które urządzałam, klientka uparła się na krzesła z nogami z giętego metalu. Wyglądały nowocześnie, ale po roku zaczęły skrzypieć. Musieliśmy wymienić śruby na grubsze. Dlatego radzę sprawdzić, czy nogi są przymocowane do ramy na stałe, czy tylko wkręcone. Te drugie łatwiej wymienić, ale są mniej trwałe. Dobrze też, jeśli nóżki mają gumowe nakładki – nie rysują podłogi i tłumią hałas przy przesuwaniu.

Przyjęcie gości na noc w małym mieszkaniu to zawsze logistyczne wyzwanie. Kiedy przyjeżdża rodzina z dziećmi, rozkładam dodatkowe materace na podłodze w salonie. Na szczęście mam zapas pościeli z muślinu bawełnianego, która zajmuje mało miejsca w szafie. Na co dzień śpię na swoim łóżku z pojemnikiem na pościel, które pomieści cztery komplety pościeli, dwa koce i letnią kołdrę. Kiedy goście nocują, wyjmuję dodatkowe poduszki i rozkładam kanapę z funkcją spania w salonie. Żeby wszyscy czuli się swobodnie, przygotowuję wieczorem dzbanek z lawendową lemoniadą i stawiam na stoliku świece zapachowe o zapachu miodu i tymianku. Rano podaję croissanty prosto z piekarnika - to taki mały rytuał, który buduje atmosferę. Prowansja to przecież nie tylko meble, ale też sposób na życie, który polega na celebrowaniu drobnych przyjemności.

Największym wyzwaniem była organizacja ubrań poza sezonem. W mojej sypialni garderoba w sypialni musi pomieścić kurtki zimowe i letnie sukienki jednocześnie. Zastosowałam system drążków na dwóch wysokościach. Górny na sukienki i koszule, dolny na spodnie i spódnice. Między nimi wsunęłam płytkie szuflady na bieliznę i skarpetki. Na dole, pod spodniami, postawiłam kosze na buty. Każda para ma swój worek materiałowy, żeby się nie obijały. Dzięki temu rano nie tracę czasu na szukanie drugiego buta. To drobiazg, ale w codziennym pośpiechu robi ogromną różnicę.

Gdy teraz patrzę na swoją sypialnię, widzę spokój. Nie ma sterty ubrań na krześle ani walizek w kącie. Każdy element ma swoją funkcję. Łóżko z pojemnikiem na pościel, stelaz listwowy, materac piankowy, tapicerka welurowa na zagłówku, kanapa z funkcja spania w salonie na wszelki wypadek. To wszystko składa się w całość, która działa każdego dnia. Nie potrzebuję wielkiej garderoby, by czuć się panią swojego domu. Wystarczy dobra organizacja i odrobina konsekwencji. A gdy goście pytają, jak to robię, uśmiecham się i mówię: po prostu pomyśl, zanim kupisz.

Kiedy myślimy o jadalni, często skupiamy się na stole, a krzesła traktujemy po macoszemu. A to właśnie one decydują, czy posiłek z rodziną będzie przyjemnością, czy walką o wygodną pozycję. Pamiętam, jak sama kupiłam pierwsze krzesła do jadalni z myślą tylko o wyglądzie. Po tygodniu bolące plecy dały mi do myślenia. Dziś wiem, że solidne siedzisko to podstawa. Jeśli macie małe mieszkanie, gdzie jadalnia łączy się z salonem, postawcie na model, który można łatwo przestawić lub schować pod stół. Unikajcie masywnych foteli, które blokują przejście. Praktyka pokazuje, że lepiej sprawdzają się proste formy z miękkim siedziskiem, które nie przytłaczają przestrzeni.

Z czasem nauczyłam się, że nie trzeba mieć ogromnej garderoby, by czuć się zorganizowanym. W mojej sypialni każda rzecz ma swoje miejsce. Spodnie wiszą na cienkich wieszakach antypoślizgowych, swetry leżą na półkach z przegródkami, a torebki stoją na górnej półce w bawełnianych workach. Buty sezonowe lądują w przezroczystych pudełkach pod łóżkiem. Nawet krawaty i paski mam na osobnym wieszaku za drzwiami. To wszystko zajmuje mniej miejsca niż stara szafa, a działa lepiej. Garderoba w sypialni to nie luksus, tylko umiejętność wykorzystania przestrzeni.